(met Saudade-garantie als je weer thuis bent).
Vorig jaar rende ik – Claudia – een halve marathon in Lissabon, de Portugese hoofdstad. De start was tamelijk spectaculair. Hoog over de Taag op de Ponte 25 de Abril brug. Maar dit is niet de enige bezienswaardigheid. Lissabon heeft veel waar je instantly verliefd op wordt, en die je met saudade (onvertaalbaar, maar soort heimwee) naar deze geweldige stad doet terugverlangen. Ik was er met vriendinnen Elleke (r) en Mari (midden), mijn marathonmaatjes. Onze toptips:
- Absolute topfavoriet is restaurant Ponto Final Rest aan de andere kant van de Taag in de wijk Almada. Een buurt met veel graffiti, een soort Amsterdam in de jaren tachtig. Er zijn snobby Amsterdammers die PontoFinal een ’touristtrap’ vinden. Het was ons aangeraden door de echtgenoot van de Nederlandse ambassadeur, en wij vonden het top. Spartelverse vis, kabbelend water, verkoelende bries, en de heerlijke charmante ober Bino, die door al die Nederlandse bezoekers inmiddels een aardig mondje DankjeWel spreekt.
Bino in het midden, geflankeerd door Elleke (links) en Claudia (rechts).
2. Neem de watertaxi terug, een spetterend avontuur op de Taag.
3. In het centrum zijn niet of nauwelijks hotels met een zwembad. Gelukkig is er Martinhal Oriente https://www.martinhal.com/location met plonsgarantie! Een vijfsterren hotel in de nieuwe wijk Parque das Nacoes. Ik verbleef ooit in Martinhal Sagres, dat vond ik een uitblinker op hospitality gebied. Ook deze nieuwste loot aan de Martinhal stam schrijft gastvrijheid met hoofdletters. Helemaal niet erg dat het wat verder van het centrum ligt, https://www.martinhal.com/location is namelijk van alle gemakken voorzien. De appartementen in dit complex zijn ruim en luxe.
4. Weet je nog die watertaxi uit punt 2? Die vaart ook door naar Parque des Nacoes, waar https://www.martinhal.com/location ligt. Slalom na het aan wal gaan via de kunstwerken terug naar het hotel. En beleef daar nog meer kunst. Martinhal is naast overnachtingsplek ook één grote kunstgalerie. Je blijft je vergapen aan lichtinstallaties, schilderijnen, beeldhouwwerken en vier Neon-Led lampen creaties van lokale kunstenaar Artur Bordalo, zoals deze in het inpandige restaurant.
5. Terug naar de oude stad. Het hoger gelegen Alfama is wonderschoon. Kunnen je kuiten het aan? Loop dan via eeuwenoude trappen naar boven. Je wordt beloond met een magnifiek uitzicht.
6. Plof, eenmaal boven, neer bij Gosta Do Castelo voor borrelen op grote hoogte. Het personeel brengt krukjes voor buiten.
7. Liever je laten vervoeren? De TukTukjes zijn top, de bestuurders zijn ware acrobaten in het verkeer en nemen je mee in hun tuk tuk overal heen en door. Vraag naar Pifas, de persoonlijke chauffeur van BN’ers als Leco.
8. De Elevador Da Gloria is een hit bij toeristen, en toch leuk. Het is een bergkabelbaan, een elevatortram. Hij brengt je via een zeer smal straatje naar een veel hoger gelegen punt. Het is slechts drie minuten rijden, maar de ervaring is magnifiek.
9. Ook in het nieuwe gedeelte Parque des Nacoes is een kabelbaan. Wat ik maar wil zeggen: Lissabon is opwindend, vernieuwend, ouderwetse grandeur & moderne flair én heel veel fijne voor-je-uitstaar-plekken. Opladen in optima forma in deze geweldige stad (maar hier een marathon, dat doe ik nooit meer, ook in dat opzicht is het een hotte stad).
